شعبان جعفری (شعبان بی‌مخ )

وقتي كلاغ قصه ي ما
نقاش مي شود
خواب قناري مي پرد
بر بوم شوم جغد
***
كرم
دندان شير ميخورد و
عقاب
با كاسه ي لاشخور
استخوان گدايي مي كند
روباه
قانون مي فروشد و
مار
فال حافظ مي گيرد
مرغ عشق نيز
بر جنازه ي خود
نقالي مي كند
(من آنم كه رستم بود پهلوان)
شايد
عابري زير تابوتش را بگيرد
هاي............... خروس
خروس بيداري ما
سينه سپر كردي ما
بانگ بردار
اگر قدقد نمي كني
در صرفه هاي پير اين جنگل متروك
كه گوش هيچ حيواني
به رسالتش
بدهكار نيست
***
ومن دوباره خيس مي شوم
باران هم
فصلها را گم كرده است
همانگونه كه
كلاغ
خانه ي خود
رضا محبي راد(مجنون)

نوشته شده در Wed 7 Sep 2011ساعت 6:3 PM توسط زوبین|